การขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่ายเป็นการมอบสิทธิ์แก่ผู้มีสิทธิขอคืนภาษี ซึ่งเป็นผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายและนำส่งภาษีแล้ว แต่นำส่งเป็นจำนวนเงินเกินกว่าที่ควรต้องเสียภาษีแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

1. มาตรา 63 แห่งประมวลรัษฎากร เป็นการขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่ายตามมาตรา 3 เตรสแห่งประมวลรัษฎากร ได้แก่ ค่าบริการ ค่าโฆษณา ค่าจ้างทำของ ค่าขนส่ง เป็นต้น 
2. มาตรา 27ตรี แห่งประมวลรัษฎากร เป็นการขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่ายที่นอกเหนือจากมาตรา 63 แห่งประมวลรัษฎากร เช่น มาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร ได้แก่ เงินได้ประเภทค่าฝึกอบรม ค่านายหน้า ค่าซ่อมแซมเครื่องจักร เป็นต้น

การขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ

1. มาตรา 84 แห่งประมวลรัษฎากร เป็นการนำเครดิตภาษีที่มีเหลืออยู่ในแต่ละเดือนภาษี ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากภาษีซื้อมากกว่าภาษีขายไปใช้สิทธิชำระภาษีมูลค่าเพิ่มได้
2. มาตรา 84/1 แห่งประมวลรัษฎากร เป็นการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับการขายสินค้าหรือให้บริการ
3. มาตรา 84/2 แห่งประมวลรัษฎากร เป็นการขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับการนำเข้า

การขอคืนภาษีธุรกิจเฉพาะเป็นการให้สิทธิ์แก่ผู้มีสิทธิขอคืนภาษีได้นำส่งภาษีแล้ว แต่นำส่งเป็นจำนวนเงินเกินกว่าที่ควรต้องเสียภาษีตามมาตรา 91/11 แห่งประมวลรัษฎากร